Między 15–20 stycznia 1945 w opuszczonej części budynków po Organizacji Todt zakwaterowano dzieci i opiekunów z Domu Dziecka w Ełku. Dnia 22 stycznia kierownictwo Zakładu Wychowawczego wysyłało trzy telegramy z prośbą o umożliwienie ewakuacji, według wcześniej ustalonego planu na Pomorze. Dnia 26 stycznia o godz. 16,oo dotarł tu rozkaz o obowiązkowej ewakuacji. Tego samego dnia ok. godz. 20,oo nastąpił wymarsz kolumny dzieci i opiekunów w kierunku Bartoszyc. Na wozie konnym jechała żywność i zapasowa odzież. 11 lutego 1945 uciekinierzy powrócili do Kętrzyna. Dom przy obecnej ul. Asnyka 8 zajęty był przez wojennego komendanta miasta – majora Rozenfelda z Armii Czerwonej. Przerzedzeni uciekinierzy (śmierć w wyniku mrozu i działań frontowych), zajęli budynki od strony ul. Pocztowej. Wkrótce istniejącemu kierownictwu zakładu przedstawił się nowy „burmistrz Kętrzyna” Henryk Hartmann († 1947 Kętrzyn) wyznaczony przez wymienionego komendanta. Hartmann wyznaczył swoją przełożoną Zakładu Wychowawczego, który w tym czasie pełnił też funkcję domu dziecka. Pensjonariusze zakładu repatriowani byli do Niemiec jesienią 1945 i w 1946 r. Pracownicy Zakładu Wychowawczego byli wielokrotnie przesłuchiwani przez NKWD, które interesowały archiwa Organizacji Todt.