Kościół Wszystkich Świętych w Poznaniu – znajdujący się na posesji ul. Grobla 1 (w sąsiedztwie placu Międzymoście) został wzniesiony w latach 1777–1783 według projektu i pod kierownictwem Antoniego Höhne jako ewangelicki kościół Świętego Krzyża.
Historia Protestanci pojawili się w Poznaniu w połowie XVI wieku. Zbudowali oni w mieście dwa zbory. Padły one ofiarą kilkukrotnych napaści aż w końcu w roku 1616 w końcu tłumy podburzone przez jezuitów doszczętnie zniszczyły budynki obu protestanckich zborów. Choć w mieście mieszkała społeczność ewangelików musieli oni spotykać się wyłącznie w domach prywatnych lub dojeżdżać do Swarzędza gdzie wykupiono dwa mieszkania z przeznaczeniem na nabożeństwa. W Poznaniu wznowienie kultu publicznego zezwolono dopiero w roku 1768
Budowę nowej świątyni protestanckiej rozpoczęto po tym, gdy w 1768 Sejm zezwolił protestantom na wznoszenie murowanych świątyń. Kamień węgielny położono 1 czerwca 1777, a świątynię poświęcono 5 marca 1786red. Jerzy Topolski, Dzieje Poznania, tom 1, PWN, Warszawa-Poznań, 1988, s.808, . Kościół wznoszono na podmokłym terenie którym niegdyś płynęła jedna z odnóg Warty, więc aby zapobiec zapadaniu się świątyni jej fundament stanowi ponad trzysta dębowych pali. Kłopoty finansowe sprawiły, że wnętrze ukończono dopiero w początkach XIX wieku.