Fu’ad I, arab. فؤاد الأول (ur. 26 marca 1868 w Kairze, zm. 28 kwietnia 1936 tamże) – od 1917 sułtan, a od 1922 pierwszy król niepodległego, nowożytnego Egiptu. Był synem Isma’ila Paszy i Firjal Hanim, sułtański tron objął po śmierci brata Husajna Kamila.
Zarys biografii W czasie swoich rządów sprzeciwiał się polityce partii Wafd, rządzącej w niepodległym Egipcie na mocy konstytucji przyjętej w 1923. W konsekwencji w 1928 unieważnił konstytucję i zredukował zadania partii do roli doradczej. Wielkie niezadowolenie społeczne zmusiło go jednak do przywrócenia poprzedniego ustroju w 1935.
Po jego śmierci tron Egiptu objął jego syn Faruk. Fuad I był też ojcem księżniczki Fauzijji, pierwszej żony irańskiego szacha Mohammada Rezy Pahlawiego. Matką Faruka i Fauzijji była królowa Nazli Sabri – druga żona monarchy.
Odznaczenia Egipskie Wielki Mistrz Orderu Mohameda Alego Wielki Mistrz Orderu Ismaila Wielki Mistrz Orderu Nilu Wielki Mistrz Orderu Doskonałości Order Rolnictwa – fundator w 1923 Order Wychowania – fundator w 1932 Order Przemysłu i Handlu – fundator w 1932