Piętro wyżej – polska komedia filmowa z 1937 roku w reżyserii Leona Trystana, nakręcona na podstawie scenariusza napisanego przez Emanuela Szlechtera, Ludwika Starskiego oraz Eugeniusza Bodo.
Fabuła Piętro wyżej opowiada o perypetiach dwóch sąsiadów w kamienicy przy ul. Szczęśliwej 13: starszego Hipolita Pączka (który mieszka niżej) oraz młodszego Henryka Pączka (lokatora mieszkającego piętro wyżej). Poza nazwiskiem dzieli ich niemal wszystko. Pierwszy jest miłośnikiem muzyki poważnej, drugi – znanym spikerem radiowym i jazzmanem.
Ze względu na przypadkową zbieżność nazwisk obaj panowie są nieustannie myleni. Henryk potrafi wykorzystać zaistniałą sytuację, odsyłając komornika (który zamierza opieczętować mu meble ze względu na zadłużenie spikera) do sąsiada z dołu. Komornik dokonuje tam rekwizycji. Sytuację dodatkowo komplikuje przyjazd młodej krewnej Hipolita, Lodzi. Dziewczyna myli mieszkania i nocuje u Henryka, nie ujawniając własnej tożsamości. Lodzia i Henryk wzajemnie się zakochują, ale Henryk nie zamierza się z nią żenić. Zapoznaje ją z łowcą posagów Kulką-Kulkiewiczem.