Steyr ACR – austriacki karabin szturmowy zaprojektowany w ramach amerykańskiego programu Advanced Combat Rifle.
Historia konstrukcji W połowie lat 80. w USA rozpoczęto poszukiwania następcy karabinu M16. Od nowej broni wymagano, aby na dystansach do 300–400 m prawdopodobieństwo trafienia było o 100% większe niż w przypadku M16, a na dystansach większych od 400 m prawdopodobieństwo trafienia miało wzrosnąć ponad 100%. Jedną z czterech karabinów dopuszczonych do końcowych prób był austriacki Steyr ACR (pozostałymi były G11 ACR, Colt ACR i AAI-ACR).
Austriacki karabin był zasilany nową amunicja 5,56 × 45 mm SCF (Syntetic Cased Flatchette). Miała ona pierścieniową spłonkę, wykonaną z niepalnego tworzywa sztucznego łuskę i strzałkowy pocisk osadzony w polimerowym sabocie (pocisk miał masę 0,66 g, długość 41,25 mm i średnicę 1,6 mm). Konstrukcja pocisku sprawiła, że osiągał dużą prędkość początkową równą 1495 m/s (klasyczny pocisk 5,56 mm wystrzelony z lufy tej samej długości osiąga prędkość 990 m/s) i miał płaski tor lotu. poza dobrymi parametrami balistycznymi pocisku prawdopodobieństwo trafienia miał zwiększać celownik optyczny o zmiennym powiększeniu (1,5 i 3,5x).