Wieża spadochronowa − powieść wojenna dla młodzieży z 1947 o polskich harcerzach autorstwa polskiego prozaika i dramatopisarza Kazimierza Gołby.
Fabuła Książka opowiada o bohaterskiej obronie jednego z polskich punktów oporu w czasie kampanii wrześniowej, usytuowanego na wieży ćwiczeń spadochronowych w południowej części Katowic. Zdaniem Gołby obronę prowadziła grupa harcerzy, która przez kilkanaście godzin powstrzymała żołnierzy Wehrmachtu i bojowników Freikorpsu Ebbinghaus przed dostaniem się do centrum miasta. Bohaterscy harcerze mieli zadać bolesne straty Niemcom, a nawet zestrzelić niemiecki samolot. Po ostrzale z ciężkiej artylerii i śmierci obrońców, ich ciała zrzucono z platformy znajdującej się na szczycie wieży. U podnóża wieży w katowickim Parku Kościuszki znajduje się dzisiaj pamiątkowa tablica.