mały|Flaga używana przez PETA Pembela Tanah Air („Obrońcy Ojczyzny”, PETA) – ochotnicza formacja zbrojna złożona z mieszkańców wysp Jawa i Bali na obszarze Holenderskich Indii Wschodnich w służbie Japonii, istniejąca podczas II wojny światowej.
Idea powstania PETA była związana z sytuacją wojenną Japończyków na przełomie 1942 i 1943 r. W wyniku ciężkich walk na Wyspach Salomona i Nowej Gwinei wojska cesarskie zostały zmuszone na pocz. 1943 r. do wycofania się z tego obszaru. Garnizon na wyspie Jawa zredukowano do ok. 10 tys. ludzi. W tej sytuacji gen. Masazumi Ineda, szef sztabu 17 Armii stacjonującej w Singapurze, zaproponował rządowi Hideki Tōjō uzbrojenie Indonezyjczyków, uzyskując w lipcu oficjalną zgodę.
Ostatecznie PETA została utworzona we wrześniu/październiku rozkazem dowództwa japońskiej 16 Armii okupującej Jawę. Wywodziła się ona z pomocniczych sił paramilitarnych zwanych Giyu-gun, sformowanych na pocz. września na Jawie. Japońskie władze okupacyjne zgodziły się wkrótce na przekształcenie ich w PETA. Jednym z jej głównych współzałożycieli był malajski nacjonalista Raden Gatot Mangkupradja. Na jej czele stanął inny malajski nacjonalista Ibrahim Yaakub, uwolniony z więzienia przez Japończyków po kapitulacji Singapuru.