W późniejszym okresie okupacji Malajowie zorientowali się, że Japończycy są jednak bardziej brutalni niż europejscy koloniści. W tej sytuacji PETA rozpoczęła tajną współpracę z Malajską Ludową Armią Antyjapońską (MPAJA), która przygotowywała komunistyczny przewrót po zakończeniu japońskiej okupacji. Współdziałała także z partyzantką zorganizowaną i kierowaną przez Brytyjczyków w ramach Force 136. Dochodziło również do otwartych buntów niektórych oddziałów, np. w poł. lutego 1944 r. w Blitar we wschodniej części Jawy. Były one krwawo pacyfikowane przez Japończyków. Pod koniec wojny PETA liczyła ok. 120 tys. ludzi zorganizowanych w 69 batalionach (daidans), w tym 66 na Jawie i 3 na Bali.
Po proklamowaniu niepodległości Indonezji w sierpniu 1945 r., PETA współtworzyła Badan Keamanan Rakyat (Ludowy Korpus Bezpieczeństwa), który był zalążkiem armii indonezyjskiej oficjalnie powołanej 5 października. Byli oficerowie PETA stanowili elitę władzy powstającej Indonezji.
Linki zewnętrzne Ochotnicy indonezyjscy w służbie imperialnej Japonii Flaga PETA Zdjęcia żołnierzy PETA
Kategoria:Holenderskie Indie Wschodnie podczas II wojny światowej Kategoria:Formacje kolaboranckie w służbie cesarskiej Japonii