Przedstawiony 25 czerwca 1940 roku OKH plan ataku autorstwa kpt. Otto Mengesa (zaktualizowany po raz ostatni 12 sierpnia 1940 roku) przewidywał uderzenie przez Wehrmacht zarówno od strony Niemiec, jak i Francji, gdzie siły szwajcarskie były znacząco słabsze; od południa do działań mieli przystąpić Włosi, dążący do aneksji terenów na południe od Alp Berneńskich i Glarneńskich. Za pomocą nokautujących uderzeń zamierzano uniemożliwić koncentrację 220-tys. szwajcarskiej armii (składającej się z 6 dywizji piechoty, 3 dywizji górskich, 3 brygad górskich, 1 brygady i 1 batalionu wojsk ochrony pogranicza, pozbawionej praktycznie broni pancernej i przeciwpancernej oraz ze słabym lotnictwem) i jej wycofanie w Alpy, dokonanie planowanych przez Szwajcarów zniszczeń (w tym celu przewidziano m.in. atak oddziałów szturmowych z doliny Rodanu w kierunku Przełęczy św. Gotharda) i w rezultacie uzyskać szybkie zajęcie najcenniejszych rejonów kraju, szczególnie stolicy Berna, ośrodków przemysłu zbrojeniowego w rejonie Lucerny, Solothurn i Zurychu z zakładami Oerlikon. 5 lipca niemiecka 1 Dywizja Górska obsadziła granicę szwajcarską w Jurze, bardziej na południe przesunięto zmotoryzowane jednostki Heinza Guderiana.