desant Wehrmachtu z wodnosamolotów lądujących na jeziorach wewnątrz Szwajcarii oraz udział w agresji Francji Vichy, czy też kolejne plany z jesieni 1942 roku. Wiosną 1943 roku na polecenie Hitlera ponownie rozpoczęto przygotowania do inwazji. . Pomimo tego Szwajcaria w tym miesiącu po raz kolejny ogłosiła mobilizację (Märzalarm), a kolejną 10 lipca 1943 roku w związku z lądowaniem aliantów na Sycylii i obawą, że dla szybszego przerzucania wojsk, broni i amunicji do Włoch Niemcy zechcą wykorzystać także dwutorowe, zelektryfikowane szlaki kolejowe biegnące przez tunele św. Gottharda i Simplon, które mogłyby być zdobyte przez oddziały spadochronowe i/lub szybowcowe (bezpośrednie jednotorowe połączenie Niemiec z Włochami przez Brenner było obsługiwane przez niskowydajną trakcję parową, a prawo tranzytu koleją węgla przez szwajcarskie tunele Niemcy posiadali na podstawie traktatów międzynarodowych z początku XX wieku). Obawy te podsycał sam Hitler, oświadczając gauleiterom 8 maja 1943 roku, że te śmieci, które stanowią małe państwa [Kleinstaaten-Gerümpel], nadal istniejące w Europie, muszą zostać zlikwidowane najszybciej, jak to możliweLouis P. Lochner (red.) The Goebbels Diaries:1942-1943, New York 1948, s. 355–358, za: Stephen Halbrook Szwajcaria i naziści.