Ignacy Jakub Bronicki herbu ŚlepowronHerbarz polski, t. II, Warszawa 1900, s. 135-136. (zm. w lutym 1769 na Morawach) – skarbnik wiślicki, chorąży pancernyPrawa, konstytucye y przywileie: Krolestwa Polskiego, y Wielkiego Xięstwá Litewskiego, y wszystkich prowincyi należących: Na walnych Seymiech koronnych od Seymu Wiślickiego Roku Páńskiego 1347. Aż do ostátniego Seymu uchwalone, tom 7, 1782], podczaszy nowogrodzki (1761), marszałek ziemi sanockiej w konfederacji barskiej, regimentarz-subaltern partii małopolskiej, marszałek konfederacji sanockiejArchiwum Wybickiego: Tom 1, 1948, ożeniony z Anną Gumowską, właścicielką dóbr nowotanieckich.
W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa sandomierskiegoAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 45.. W 1768 został porucznikiem chorągwi pancernej. 29 czerwca 1768 Jakub Bronicki jako marszałek ziemi sanockiej dla potrzeb konfederacji barskiej uzyskał w Lesku od Kantego Ossolińskiego milicję nadworną, amunicję, dziewięć armat, pełne oporządzenie dla 50 ludzi i tysiąc czerwonych złotych. 6 lipca 1768 w obozie pod Sieniawą obwołany marszałkiem konfederackim. Na czele swojego oddziału w sile 1 500 przybył następnie z odsieczą przez Krosno do Krakowa.