...Nasz malarz Orłowski Przerwała Telimena, miał gust Soplicowski, (Trzeba wiedzieć, że to jest Sopliców choroba, Że im oprócz Ojczyzny nic się nie podoba.) Orłowski, który życie strawił w Petersburku, Sławny malarz (mam kilka jego szkiców w biurku), Mieszkał tuż przy Cesarzu, na dworze, jak w raju: A nie uwierzy Hrabia, jak tęsknił po Kraju! Lubił ciągle wspominać swej młodości czasy, Wysławiał wszystko w Polsce: ziemię, niebo, lasy.
Aleksander Puszkin w poemacie Rusłan i Ludmiła:
Orłowski, bierz ołówek swój I prędko maluj noc i bój!
Piotr Wiaziemski w 1838 roku napisał wiersz Pamięci malarza Orłowskiego:
Twarz twej Rusi, dawnej, sławnej Któż przekazać był gotowy? Oddał ją, jak żywą, zdawna, Twój ołówek narodowy.
Obrazy Orłowskiego Autoportret w kapeluszu, Muzeum Narodowe w Poznaniu Autoportret w stroju wschodnim, Państwowe Muzeum Rosyjskie Atak husarii Bitwa wojska kościuszkowskiego z rosyjskimi o przeprawę na rzece Bitwa pod Raszynem Dwaj kozacy na koniach Jeździec wschodni I Karykatura architekta Giacoma Quarenghiego Kirgizi, Muzeum Śląskie w Katowicach Kozacy pułku atamańskiego Kozak Kozak na koniu Krajobraz pod wodą w świetle księżyca Krajobraz wiejski z trojką, Ermitaż Nad brzegiem morza Pejzaż morski Portret wielkiego ks.