Piszczałki o szerokiej menzurze wydają dźwięk głęboki i ciemny, wąskie wydają się głośniejsze, dźwięczne i jasne.
Piszczałki organowe języczkowe thumb|left|Budowa piszczałki języczkowej: 1 – roztrąb, 2 – drut do strojenia, 3 – korpus (głowica), 4 – stopa (noga), 5 – główka, 6 – zatyczka, klin mocujący języczek, 7 – gardziołko, 8 – języczek, 9 – wlot powietrza thumb|Niektóre formy roztrąbów (czar dźwiękowych) piszczałek organowych języczkowych
Piszczałki języczkowe są idiofonami, w których źródłem dźwięku jest drgająca blaszka; powietrze pełni rolę pomocniczą. Wpadający przez stopę (nogę) strumień powietrza kierowany jest do stroika i pobudza do drgań jego główny element – języczek.
Piszczałki języczkowe stanowią od 0% do 25% wszystkich piszczałek w organach. Ich roztrąby (czary dźwiękowe) są metalowe (stop cyny z ołowiem, czasami mosiądz) i drewniane, zwykle o przekroju poprzecznym okrągłym. Profil jest cylindryczny, stożkowy lub odcinkowo mieszany. Piszczałki języczkowe nie mogą być zamknięte;