Zaangażowana w aktywną ochronę naturalnych siedlisk rodzimej flory opublikowała w latach 1912–1929 serię artykułów pod tytułem Wild plants needing protection.
Opracowywała systematykę mchów z terenu USA i w 1913 wraz z R. S. Williamsem oraz Julią T. Emerson zamieściła klasyfikację kilku rodzin w „North American Flora”. Wniosła swój wkład także do opracowań zagranicznej flory, np. Bermudów czy Bahamów.
Stała się jedną z najwybitniejszych botaniczek przełomu XIX w. i XX w. W 1906 roku znalazła się w gronie zaledwie dziewiętnastu kobiet wymienionych w pierwszym wydaniu „American Men of Science”. Napisała 346 prac naukowych, z których 170 było poświęconych mszakom. Wiele gatunków mchów i innych roślin nazwano na jej cześć. Nazwy taksonów jej autorstwa oznaczane są skrótem E.Britton, np. Acrostichum moorei E.Britton, Mem. Torrey Bot. Club 4: 273 (1895).
Należała do szeregu organizacji botanicznych, w tym: Torrey Botanical Club (od 1879), Botanical Society of America (od 1893), Sullivant Moss Society (od 1898, prezes w latach 1917–1919), Wild Flower Preservation