Urządzenie jest podobne do tradycyjnego rozrusznika serca i posiada gniazda do podłączenia elektrod.
Wskazaniem do wszczepienia rozrusznika do stymulacji dwukomorowej w połączeniu z funkcją wszczepialnego kardiowertera-defibrylatora chorym jest objawowa niewydolność krążenia z frakcją wyrzutową ≤35%, z zespołem QRS ≥120 ms z towarzyszącym blokiem lewej odnogi pęczka Hisa, mimo optymalnego leczenia farmakologicznego w celu zmniejszenia stopnia niewydolności krążenia, zachorowalności i śmiertelności. Ryzyko zagrażających życiu szybkich zaburzeń rytmu serca zwiększa się w przypadku niewydolności serca i z tego powodu w terapii resynchronizującej często stosuje się systemy skojarzone z defibrylatorem (ICD). Defibrylator wykrywa niebezpieczne zaburzenia rytmu serca za pomocą elektrod i może je przerwać, wyzwalając elektryczny impuls, który przywraca prawidłowy rytm.