Spłaszczenia łączące go ze Śląskim grzbietem - Labská louka, Bílá louka i Równia pod Śnieżką zbudowane są z granitu karkonoskiego.
Rzeźba Rzeźba grzbietu została ukształtowana w plejstocenie (epoce lodowcowej), w warunkach klimatu peryglacjalnego, lokalnie przez lodowce górskie, gdyż lądolód skandynawski dotarł tylko do Kotliny Jeleniogórskiej. Na rozległej wierzchowinie powstało szereg form peryglacjalnych z obszernymi gołoborzami, glebami poligonalnymi, torfowiskami wysokimi, nieckami denudacyjnymi, kopulastymi garbami i ostańcami skalnymi. Lokalne lodowce karkonoskie pozostawiły po sobie kotły polodowcowe jak Kotelní jámy, Labský důl, Dlouhý důl, Studniční jámy, Úpská Jáma oraz U-kształtne doliny – być może dolina Mumlawy, Labský důl, Dlouhý důl i Obří důl, a w nich wały moren.
Szczyty Od zachodu: Ptačinec (950 m) Plešivec (1210 m) Lysá hora (1344 m) Kotel (1435 m, nejvyšší vrchol Západního Českého hřbetu) Harrachovy kameny (1421 m) Vrbatovo návrší (1416 m) Zlaté návrší (1411 m) Medvědín (1235 m) dolina Łaby Železný vrch (1321 m) Kozí hřbety (1318 a 1387 m) Luční hora (1555 m, najwyższy szczyt Czeskiego Grzbietu) Studniční hora (1554 m)
Fragment grzbietu od Vrbatovo návrší, poprzez Zlaté návrší po obniżenie przed Medvědínem nosi nazwę Karkonosz (czes.