Labry czerwone, podbite złotem.
Sołtyk II: jak powyższy, ale orzeł ma dodatkowo koronę na głowie, zaś labry są czarne, podbite złotem.
Sołtyk III (Soroka): W polu czerwonym orzeł czarny ukoronowany, na lewej łapie stojący, w prawej trzymający miecz prosto w słup, na którym przewleczona korona lub mitra. Klejnot - samo godło. Labry czerwone, pobite srebrem.
Najwcześniejsze wzmianki Heraldyka rosyjska Jak podaje drugie wydanie herbarza Niesieckiego za rosyjskim historykiem Szczerbatowem, przodek rodziny Sołtyków z dawnych Prus miał przenieść się na Ruś, a jego potomkowie noszący później nazwisko Sałtykow, doszli do dużego znaczenia w Państwie Moskiewskim. Jak podaje Teodor Żychliński, który nie zgadza się z pruskim pochodzeniem Sałtykowów, jeden z przedstawicieli rodziny w 1612 roku uszedł do Polski, tym samym przenosząc herb Sołtyk do heraldyki polskiej.