Bitwa pod Leśną – starcie zbrojne, które miało miejsce 9 października 1708 roku podczas Wielkiej Wojny Północnej.
Bitwa stoczona została przez armię rosyjską (17 000 żołnierzy, w tym 10 000 jazdyArmia cara Piotra przed połączeniem się z korpusem Bauera liczyła 12 000 żołnierzy, w tym 7 000 jazdy. Korpus Bauera liczył 5 000 żołnierzy i jeśli procentowy udział jazdy był ten sam, to w korpusie tym jazda liczyła 3 000 żołnierzy. Stąd pod Leśną Rosjanie prawdopodobnie mieli 10 000 jazdy.) dowodzoną przez cara Piotra I a armią szwedzką (13 000 żołnierzy, w tym 6 000 jazdy) dowodzona przez Adama Lewenhaupta. Miejscem bitwy były okolice wsi Leśna w granicach ówczesnego Wielkiego Księstwa Litewskiego (dziś Białoruś, obwód mohylewski).
Wstęp Odniesione na początku wojny zwycięstwa nad Duńczykami pod Kopenhagą i Rosjanami pod Narwą tymczasowo wyłączyły oba te kraje z grona głównych przeciwników Szwecji.
Jednak Karol XII, zamiast szybko dokończyć wojnę z Rosją, wolał wkroczyć w granice pragnącej zachować neutralność i pogrążonej w kryzysie Rzeczypospolitej, a następnie uganiać się po jej ogromnym terytorium za jej władcą i jednocześnie elektorem Saksonii Augustem Mocnym.