Ponieważ Lewenhaupt miał kłopoty z zebraniem odpowiedniej ilości zaopatrzenia, Karol XII wobec stosowanej przez Rosjan taktyki spalonej ziemi zmuszony został do rezygnacji z bezpośredniego marszu na Moskwę. Decyzja o zmianie marszruty zapadła 26 września. Szwedzi spodziewali się, że idąc na Ukrainę zostaną wzmocnieni przez sprzymierzonego z nimi Mazepę i jednocześnie liczyli na zaopatrzenie swej armii w żywność na czas zimy. W tym momencie Lewenhaupt, mający ze sobą 7 000 wozów z żywnością i amunicją, oddalony był od Karola XII o około 130 km.
Stojący pod Smoleńskiem Rosjanie obserwowali ruchy wojsk szwedzkich i ostatecznie zdecydowali, że należy zniszczyć armię Lewenhaupta zanim ten wzmocni siły Karola XII. Wskutek błędnych informacji nie udało im się zaskoczyć Lewnehaupta przy przeprawie przez Dniepr. Car Piotr wraz z Mienszykowem (12 000 żołnierzy, w tym 7 000 jazdy) 6 października ruszyli szybko z Krzyczewa, by przechwycić szwedzką armię zanim ta zdąży schronić się za rzeką Soż. Po drodze ściągnięto liczący 5000 żołnierzy korpus Baura. Lewenhaupta to nie przeraziło, gdyż w ciągu ośmiu lat zmagań wojennych ani razu nie udało się Rosjanom pobić Szwedów w otwartej bitwie. Pewni siebie Szwedzi ruszyli Rosjanom naprzeciw.