Dymisorie (łac. dymisoris) – w prawie kościelnym listy polecające składane przez odpowiednią osobę dla mającego przyjąć święcenia.
W IV części kodeksu prawa kanonicznego poświęconej święceniom znajduje się opis w jakich sytuacjach potrzebne są i jak mają być składane dymisoria. (KPK, kan. 1015, 1018, 1019, 1020, 1021, 1022, 1023, 1052).
Dymisorie udziela biskup miejscowy kandydatowi, który ma być wyświęcony na diakona lub prezbitera. Ten kto wystawia dymisorie może również udzielić święceń o ile jest biskupem.
Kleryk z seminarium diecezjalnego otrzymuje dymisorie od: biskupa miejsca lub administratora apostolskiego oraz - za zgodą kolegium konsultorów - administratora diecezji, prowikariusza lub proprefekta apostolskiego w zgodzie z prawem. Jeśli biskup diecezjalny odmówił udzielania święceń kandydatowi, osoby, o których mowa w punkcie drugim nie powinny tych dymisoriów wystawiać.
Kleryk zgromadzenia zakonnego na prawie papieskim albo kleryckiego stowarzyszenia życia apostolskiego na prawie papieskim otrzymuje dymisorie od wyższego przełożonego instytutu o ile tenże jest związany wieczyście z danym instytutem lub stowarzyszeniem.