W 1908 otrzymał mianowanie na stopień generała piechoty. W tym samym roku powołano go na stanowisko dowódcy 20. Korpusu Armijnego w ramach 1. Armii. Już po rozpoczęciu I wojny światowej, w dniu 20 listopada 1914, powołano go na dowódcę 2 Armii. Wchodząca w jej skład 14 Syberyjska Dywizja Strzelecka 31 maja 1915 poniosła znaczne straty pod Borzymówką (koło Bolimowa) na skutek przeprowadzonego przez wojska niemieckie ataku gazowego. Łączne straty wyniosły ok. 9 tys. żołnierzy (w tym 1,1 tys. zabitych). W lipcu tego samego roku dowodzona przez Władimira Smirnowa 2. Armia wycofała się za Wisłę. Po reorganizacji została włączona w skład Frontu Zachodniego gen. Michaiła Aleksiejewa. W sierpniu została rozformowana pomiędzy 1 i 4 Armię. Przystąpiono do organizacji nowej armii (na bazie 5, 14, 26, 27, 29 i syberyjskiego korpusu), którą we wrześniu zaatakowały oddziały niemieckie. W czasie bitwy wileńskiej doszło do odparcia ataku 10. Armii Niemieckiej i odepchnięcia jej za rzekę Narocz.