W okresie międzywojennym zaczął się okres mocnego rozwoju radiofonii w kraju, i została rozpoczęta produkcja polskich odbiorników radiowych. Polskie Radio reprezentowało nowoczesny i wysoki poziom artystyczny. Radio przyciągało umysły i talenty: pisarzy, dyrygentów i aktorów. Pracownikami i współpracownikami radia byli: Jan Parandowski, Janusz Korczak, Zenon Kosidowski, Jerzy Szaniawski, Jarosław Iwaszkiewicz, Maria Dąbrowska, Maria Kuncewiczowa, Grzegorz Fitelberg, Zdzisław Górzyński, Władysław Szpilman, Stefan Jaracz, Aleksander Zelwerowicz.
II wojna światowa 6 września 1939 została zrujnowana stacja nadawcza w Raszynie, ale 7 września z fortu Mokotów zaczęła nadawać Warszawa II, utworzona na dyspozycję dowódcy obrony Warszawy gen. Waleriana Czumy i cywilnego komendanta stolicy prezydenta Stefana Starzyńskiego. Rezerwę dla nadajnika w forcie Mokotów stanowił uruchomiony przez pracowników Politechniki Warszawskiej nadajnik Zakładu Radiotechniki PW o mocy 1,5 kW, przestrojony na fale programu Warszawa II (był to pierwszy nadajnik Radja Poznańskiego, wykorzystywany przez uczelnię przed wybuchem wojny do celów dydaktycznych). Stacją kierował dyrektor muzyczny Polskiego Radia Edmund Rudnicki.