Zajączek błotny (Nesolagus netscheri) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae).
Zasięg występowania Zajączek błotny występuje endemicznie w górach Barisan w zachodniej Sumatrze.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1880 roku niemiecki zoolog Hermann Schlegel nadając mu nazwę Lepus netscheri. Holotyp pochodził z Padang-Padjang, na wysokości około 2000 stóp (610 m) n.p.m., na Sumatrze.
Jest wyraźnie odmienny od innych zającowatych i uważany jest za formę prymitywną. Analiza trzydziestu cech morfologicznych wykazała, że N. netscheri i N. timminsi są morfologicznie podobne, ale istnieją znaczne różnice w morfometrii czaszki. Analiza mtDNA wskazuje, że istnieje znaczny dystans genetyczny między tymi dwoma gatunkami, zgodny z dystansem między rodzajami zającowatych. Co więcej, wyniki sugerują, że N. netscheri i N. timminsi były izolowane przez około 8 milionów lat w pliocenie. W tym czasie poziom morza był o około 150 m niższy niż obecnie, łącząc Sumatrę, Jawę i Borneo z kontynentem azjatyckim, a przodek Nesoiagus mógł być rozprzestrzeniony w tym regionie.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.