W 1974 r. przewodził grupie poruszających się na wózkach weteranów wojny w Wietnamie, którzy podjęli 17-dniowy strajk głodowy w biurze senatora Alana Cranstona w Los Angeles. Weterani chcieli w ten sposób zaprotestować przeciwko kiepskiemu traktowaniu w amerykańskich szpitalach dla weteranów, domagając się lepszych warunków leczenia dla powracających z wojny weteranów, a także śledztwa mającego zbadać wydział ds. weteranów, oraz osobistego spotkania z ówczesnym kierownikiem wydziału ds. weteranów, Donaldem E. Johnsonem. Strajk był kontynuowany do momentu, gdy Johnson zgodził się na spotkanie z prowadzącymi go weteranami. Kilka miesięcy później podał się do dymisji.
Kovic był też mówcą w czasie Ogólnokrajowej Konwencji Demokratów w 1976 r., popierając kandydaturę Fritza Efawa na stanowisko wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych.
Kovic był zdecydowanym przeciwnikiem wojny w Iraku. W listopadzie 2003 przyłączył się do grupy protestujących w Londynie przeciwko wizycie George’a W. Busha. Był gościem honorowym na przyjęciu zorganizowanym przez burmistrza Londynu Kena Livingstone’a wydanym na cześć brytyjskich działaczy pokojowych. Następnego dnia przewodniczył grupie kilkuset tysięcy demonstrantów, którzy zgromadzili się na Trafalgar Square, by protestować przeciwko wizycie George’a W.