thumb|Plac w latach 60. XX wieku Plac Gabriela Narutowicza – zabytkowy plac w warszawskiej dzielnicy Ochota.
Opis Plac został wytyczony w 1923. Nazwę, upamiętniającą zamordowanego w grudniu 1922 pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza, nadano w styczniu 1923.
Pierwotnie był planowany jako miejsce targowe. Jego powstanie dało impuls do rozbudowy dzielnicy. Centralną budowlą placu jest neoromański kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, którego budowę rozpoczęto jeszcze w 1911. Zaprojektowany w kształcie półkola plac przylega prostym bokiem do stanowiącej oś komunikacyjną dzielnicy ulicy Grójeckiej. Zbiegają się tam ulice: Barska, Filtrowa, Grójecka, Słupecka, Supińskiego i Uniwersytecka.
W latach 20. przy placu powstał zespół budynków Kolonii Akademickiej im. Bolesława Chrobrego, z których największy był wzniesiony w latach 1925–1930 Dom Akademicki Centrali Akademickiej Bratniej Pomocy. W latach 20. i 30. w tej części miasta powstało wiele domów spółdzielczych, z których większość przetrwała II wojnę światową. Przed 1939 rokiem w rejonie placu i ulicy Filtrowej działało 35% wszystkich warszawskich spółdzielni mieszkaniowych, co wynikało z dostępności placów budowlanych.