Feliks Michał Stramik (ur. 20 listopada 1924 w Sanoku, zm. 5 kwietnia 2007 w Warszawie) – generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza (1983-1990).
Życiorys Syn Józefa i Marii. Do 1939 uczeń lwowskiego gimnazjum. W czasie wojny obronnej w 1939, uczestniczył jako harcerz w obronie Lwowa. W okresie okupacji niemieckiej do 1942 uczęszczał do szkoły handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule (obecnie Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku). Od sierpnia 1944, współorganizator posterunku milicji w Sanoku, we wrześniu wstąpił do Wojska Polskiego. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2 w Lublinie 31 stycznia 1945 promowany na stopień podporucznika, objął dowództwo plutonu moździerzy w 9 zapasowym pułku piechoty 2 Armii WP stacjonującym w Rzeszowie. Uczestnik walk z Ukraińską Powstańczą Armią na Rzeszowszczyźnie.
W maju tego samego roku objął dowództwo pododdziałów szkolnych w 12 szkolnym pułku piechoty w Skierniewicach, a następnie 62 pułku piechoty w Ełku. W marcu 1947, odbył kurs oficerów sztabów wielkich jednostek w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, który ukończył z wyróżnieniem w listopadzie, otrzymał również w tym okresie awans na kapitana.