Budowa budynku z dołem o głębokości i średnicy 7 m na reaktor zakończyła się w lipcu 1946 roku. Cały reaktor układano ręcznie, na dole same bloki grafitu, w listopadzie rozpoczęto układać bloki z otworami na paliwo i pręty sterujące. Bloki grafitu reaktora miały wymiary 100×100×60 mm, te umieszczane w rdzeniu reaktora miały po 3 otwory na paliwo, pręty regulacyjne oraz urządzania pomiarowe. Układanie reaktora zakończono 25 grudnia, sprawdzono działanie urządzeń i rozpoczęto podnoszenie prętów regulacyjnych. Stan krytyczny osiągnął 25 grudnia 1946 roku około godziny 18 czasu lokalnego.
Reaktor służył do doświadczeń nad sterowaniem reaktorem, szkolenia obsługi reaktorów, badania i kalibracji mierników promieniowania, oraz produkcji plutonu.
W 1949 roku z przereagowanego uranu uzyskano 4 kg plutonu, który posłużył do eksperymentów z bombą atomową w sierpniu 1949 roku.
Zobacz też Radziecki program nuklearny Chicago Pile-1
Bibliografia
Linki zewnętrzne F-1 był pierwszy
Kategoria:Reaktory jądrowe