W 1981 roku Larrosa był piłkarzem jedenastki San Lorenzo de Almagro, jednak zespół ten rozegrał słaby sezon i pierwszy raz w historii spadł do drugiej ligi. Wtedy też Larrosa zdecydował się zakończyć piłkarską karierę w wieku 34 lat.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Argentyny Larrosa zadebiutował w 1977 roku. Rok później został powołany przez selekcjonera Cesara Luisa Menottiego do kadry na mistrzostwa świata, których gospodarzem była Argentyna. Na turnieju był rezerwowym i zagrał najpierw w grupowym meczu z Peru (6:0), a następnie w wygranym 3:1 po dogrywce finale z Holandią (w 66. minucie zmienił Osvaldo Ardilesa) i został z kolegami mistrzem świata. Karierę reprezentacyjną zakończył w tym samym roku, a w kadrze „Albicelestes” przez 2 lata wystąpił w 11 meczach.
Sukcesy Mistrzostwo fazy Nacional: 1970 z Boca Juniors, 1977, 1978 z Independiente Mistrzostwo fazy Metropolitano: 1973 z Huracanem Mistrzostwo świata: 1978
Kategoria:Reprezentanci Argentyny w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze AA Argentinos Juniors Kategoria:Piłkarze CA Boca Juniors Kategoria:Piłkarze Comunicaciones FC Kategoria:Piłkarze CA Huracán Kategoria:Piłkarze CA Independiente Kategoria:Piłkarze CA San Lorenzo de Almagro Kategoria:Piłkarze CA Vélez Sarsfield Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1978 Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Mistrzowie Świata w Piłce Nożnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires