Jan Fazanowicz (ur. 26 listopada 1886 w Aleksandrówce, zm. 16 stycznia 1973 w Poznaniu) – nauczyciel gimnastyki, działacz społeczny, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego II RP.
Życiorys Jan Fazanowicz urodził się 26 listopada 1886 w Aleksandrówce w małorolnej rodzinie chłopskiej Władysława i Konstancji z Wójcikowskich. W 1904 ukończył w Sosnowcu szkołę średnią, a w latach 1902–1904 uczył się u W. Zakonžyla oraz przez pół roku u Włodzimierz Tetmajera malarstwa zdobniczego. W Sosnowcu należał od 1903 do koła sportowo–atletycznego. W latach 1905–1906 był zaangażowany w pracy niepodległościowej, musiał wyjechać z Sosnowca. W 1906 schronił się w Duhcov (pn. Czechy), gdzie wstąpił do „Sokoła”. Zdobył w Pradze w latach 1909–1910 kwalifikacje nauczyciela wychowania fizycznego. W 1910 po powrocie do kraju pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w szkole handlowej w Sosnowcu i szkole górniczej w Dąbrowie. Zastępca komendanta Straży Obywatelskiej w Sosnowcu w czasie I wojny światowej, a w latach 1917–1918 w Kielcach był nauczycielem wychowania fizycznego w szkole realnej i seminarium nauczycielskim.