thumb|Współczesna rekonstrukcja typowej celi w Eastern State Penitentiary Podstawową zasadą więzienia była całkowita izolacja więźniów. Więźniowie nie mogli kontaktować się ze sobą, a także z osobami spoza zakładu karnego (np. rodziną). W zakładzie karnym nie było przestrzeni wspólnych (pokoju do nauki, wspólnych miejsc do pracy czy stołówki), a wszystkie czynności więźniowie wykonywali samotnie w swoich celach. Wykonywali prace rzemieślnicze: szewstwo, stolarstwo, tkactwo i przędzenie. W czasie wolnym mogli czytać Biblię.
Więźniowie opuszczali cele jedynie dla ćwiczeń (na osobnych dziedzińcach) i modlitwy. Podczas nabożeństw byli ściśle izolowani (specjalnie projektowane stalle, noszenie masek uniemożliwiających identyfikację). Na stałe cele można było opuścić tylko w przypadku ciężkiej choroby. Kontrola osadzonych była całkowita i całodobowa (dzień i noc). Podczas transportu więźniów narzucano im worki na głowę, by uniknąć identyfikacji i kontaktów.
W więzieniu Cherry Hill karę odbywało 15 tys. skazanych. Projekt ten spotkał się z szerokim zainteresowaniem i był często odwiedzany przez reformatorów z całego świata.