29 października 1928 roku został powołany do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 9A w Łukowie. 26 października 1928 roku złożył przysięgę. 10 grudnia 1928 roku został mianowany starszym szeregowcem podchorążym, 2 lutego 1929 roku – kapralem podchorążym, a 17 maja 1929 roku – plutonowym podchorążym. 22 maja 1929 roku został przeniesiony do 82 pułku piechoty i przydzielony do 3 kompanii ckm. 20 września 1929 roku zwolniony został do rezerwy w stopniu plutonowego podchorążego.
Pracę zarobkową podjął jako konstruktor w Fabryce Maszyn i Narzędzi Wiertniczych w Gliniku Mariampolskim (obecnie dzielnica Gorlic). W 1931 roku pracował w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Pińsku. Następnie został zawiadowcą parowozowni w Pińsku.
W 1931 roku podczas ćwiczeń rezerwy w 82 pp awansowany na stopień sierżanta podchorążego. Z dniem 1 stycznia 1934 roku awansował na podporucznika rezerwy. 28 kwietnia 1937 roku zwrócił się z prośbą o przyjęcie do służby stałej w korpusie oficerów saperów. Prośba została rozpatrzona pozytywnie i w stopniu podporucznika został przydzielony do 6 batalionu saperów w Brześciu nad Bugiem, gdzie objął stanowisko zastępcy komendanta parku saperów.