Serhij Mykołajowycz Delwig, ukr. Сергій Миколайович Дельвіг (ur. w Moskwie, zm. 1944 w Kairze) – rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy, generał pułkownik Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej, historyk wojskowości, emigrant.
Życiorys Ukończył 2 korpus kadetów w Moskwie, zaś w 1884 r. Michajłowską Szkołę Artylerii. Służył w plutonie konnym 2 Rezerwowej Brygady Artylerii. Następnie ukończył Michajłowską Akademię Artylerii, zaś w 1891 r. oficerską szkołę artyleryjską, w której kontynuował służbę wojskową jako oficer szkoleniowy. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. Od 1906 r. pełnił funkcję zastępcy komendanta oficerskiej szkoły artyleryjskiej. W 1909 r. w stopniu generała majora został dowódcą 24 Brygady Artylerii. Był autorem prac naukowych z zakresu artylerii. Od stycznia 1914 r. był inspektorem artylerii IX Korpusu Armijnego.
Brał udział I wojnie światowej jako dowódca artylerii Korpusu. W 1915 r. awansował na generała porucznika. Dowodził oddziałami artyleryjskimi podczas oblężenia Twierdzy Przemyśl, a po kapitulacji wojsk austro-węgierskich został na krótko rosyjskim komendantem Twierdzy. Następnie przeniesiono go pod zwierzchnictwo głównodowodzącego Frontu Południowo-Zachodniego. Jesienią 1915 r. objął dowództwo XL Korpusu Armijnego. W 1916 r.