Dla efektywnego posługiwania się tym orężem konieczne było wyszkolenie solidną musztrą oraz dyscyplina oddziału, lecz nabycie tych zdolności zapewniało falangitom niezwykłą przewagę już na początku starcia. Techniczna istota skuteczności tej broni wynikała z faktu, że typowa włócznia piechoty była od niej o połowę krótsza, tym samym uniemożliwiając zadanie pierwszego ciosu przed frontalnym uderzeniem sarisąPeter Green: Aleksander Wielki. Biografia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 41, ..
W historii Dzięki zastosowaniu sarisy wojska macedońskie, których trzon stanowiły oddziały pedzetajrów, zdołały osiągnąć przewagę nad panującymi dotąd na polach bitew hoplitami armii państw greckich walczących z hegemonią macedońską, a następnie w starciach z hoplitami w służbie króla perskiego, a także z doborową jazdą Persów za panowania Aleksandra III Wielkiego. Po jego śmierci oddziały macedońskiej falangi dominowały na polach bitew świata hellenistycznego aż do II wieku p.n.e., kiedy wyposażona w sarisy piechota uległa rzymskim legionistom najpierw pod Kynoskefalaj (197 p.n.e.), a następnie pod Magnezją (190 p.n.e.) i Pydną (168 p.n.e.).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Broń drzewcowa Kategoria:Greckie wynalazki Kategoria:Wojska starożytnej Grecji Kategoria:Wojskowość hellenistyczna