Tradycyjnie rozpoznano cztery podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typowe HolotypT. s. coxeniiHalmaturus coxeniiJ.E. Gray, 1866Port Albany, Cape York, Queensland, Australia.Skóra i poważnie uszkodzona czaszka dorosłego samca (lektotyp, sygn. BMNH 66.4.23.1) z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; zebrany przez angielskiego przyrodnika Charlesa Coxena.T. s. oriomoMacropus coxenii oriomoTate & Archbold, 1935Wuroi, rzeka Oriomo, Papua Zachodnia, Papua-Nowa Gwinea.Skóra i czaszka dorosłego samca (sygn. AMNH 104429) z kolekcji Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej; zebrany 2 lutego 1934 roku przez amerykańskiego zoologa Richarda Archbolda.T. s. wilcoxiHalmaturus wilcoxiMcCoy, 1866Rzeka Richmond, Nowa Południowa Walia, Australia.Skóra z czaszką w jej wnętrzu samicy (sygn. NMV C7083) z kolekcji Museums Victoria; zebrany przez australijskego kolekcjonera Jamesa Wilcoxa.
Etymologia Thylogale: thulakos ‘wór’;