po czesku, estońsku, bułgarsku, niemiecku, rumuńsku, słowacku, węgiersku, a jak sam autor twierdził, również po chińsku.
Od 1947 należał do Związku Literatów Polskich (początkowo pod nazwą Związek Zawodowy Literatów Polskich), w latach 1957–1959 był członkiem Zarządu Głównego, brał też udział w pracach komisji gospodarczej. Od 1983 był członkiem nowego Związku Literatów Polskich. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972), Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”, Odznaką Honorową „Zasłużony Działacz Kultury”. Był żonaty (żona Sabina Wiernik, siostra Ireny Szymańskiej), miał dwoje dzieci – jego syn, Piotr Pytlakowski, był reportażystą, scenarzystą, dziennikarzem tygodnika „Polityka”. Jego bratem był szachista, Andrzej Pytlakowski. Interesował się muzyką, był również aktywnym sportowcem (taternictwo, szachy). Zmarł w wieku 72 lat w lipcu 1988 w Warszawie, tamże został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera K-2-56)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.