165px|thumb|Władimir Maj-Majewski jako kadet, 1893 Władimir Zenonowicz Maj-Majewski, ros. Владимир Зенонович (Зиновьевич) Май-Маевский (ur. w Sankt-Petersburgu, zm. 13 listopada 1920 w Sewastopolu) – rosyjski wojskowy, generał porucznik, naczelny dowódca białej Armii Ochotniczej między majem a grudniem 1919 r.
Życiorys Kariera w armii Imperium Rosyjskiego Pochodził z polskiej, drobnoszlacheckiej rodziny herbu StarykońBiogram na stronie o Doniecku z guberni mohylewskiej. W armii rosyjskiej od 1885. Ukończył 1 korpus kadetów, a następnie Nkołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1896. Bezpośrednio po ukończeniu akademii był starszym adiutantem sztabu 13 Dywizji Piechoty, następnie od maja 1898 r. – 15 Dywizji Kawalerii.
Od 4 listopada 1900 szef sztabu twierdzy Osowiec, od 15 listopada 1903 oficer sztabowy 7 Turkiestańskiej Brygady Strzelców. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej był szefem sztabu 8 Wschodniosyberyjskiej Dywizji Strzelców (10.5.1905-19.9.1906). Od 2 sierpnia 1910 dowódca 44 Kamczackiego Pułku Piechoty, którym dowodził w początkach I wojny światowej. Wyróżnił się jako błyskotliwy dowódca pułku;