mały|321x321px|Grób Adama Sikory na cmentarzu Bródnowskim Adam Sikora (ur. 7 lutego 1928 w Lublinie, zm. 3 stycznia 2011 w Warszawie) – polski filozof i popularyzator filozofii. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego, zatrudniony do przejścia na emeryturę w 1998 w Instytucie Filozofii UW. Historyk filozofii, zaliczany do grona warszawskiej szkoły historii idei, zajmował się głównie sporami w łonie polskiego dziewiętnastowiecznego romantyzmu oraz utopijnymi programami społecznymi i historiozoficznymi w myśli europejskiej przełomu XVIII i XIX wieku.
Życiorys Adam Sikora urodził się w inteligenckiej rodzinie spolonizowanych Żydów w Lublinie. Do wybuchu drugiej wojny światowej ukończył pięć klas szkoły podstawowej. Po utworzeniu getta w Lublinie i po zamordowaniu przez Gestapo ojca, udało mu się na prośbę matki stamtąd uciec w 1942 roku. Matka wraz z całą pozostałą rodziną zginęła na Majdanku. Odtąd, pod przybranym nazwiskiem przez wiele miesięcy, czternastoletni Sikora błąkał się po wsiach Lubelszczyzny, najmując się jako parobek w przygodnych chłopskich gospodarstwach, zmuszany za każdym razem do ucieczki groźbą zdemaskowania swego żydowskiego pochodzenia. W 1943 roku przed śmiercią z wycieńczenia w lesie uratował go i przygarnął działający w okolicy partyzancki oddział Armii Ludowej.