Pazurogon księżycowy (Onychogalea lunata) – wymarły gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1840 roku angielski przyrodnik John Gould nadając mu nazwę Macropus lunata. Miejsce typowe to zachodnie wybrzeże Australii. Holotyp to skóra i uszkodzona czaszka bez żuchwy samca (sygnatura BMNH 41.1131) z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Nie wyróżniano podgatunków.
Etymologia Onychogalea: onux, ονυχος onukhos „pazur”; γαλεή galeē lub γαλή galē „łasica”. lunata: „w kształcie półksiężyca, sierpowaty, półksiężycowy”, od luna „księżyc”.
Zasięg występowania Pazurogon księżycowy występował w czasach współczesnych w dużej części śródlądowej południowej Australii rozciągając swój zasięg na zachodnie wybrzeże, w tym daleko na zachód na Wiktorię i Nową Południową Walię, większość Australii Południowej, południowego Terytorium Północnego i południową część Australii Zachodniej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 37–51 cm, długość ogona 15–33,2 cm;