Paches (Πάχης) (V w. p.n.e.) – dowódca ateński w czasie wojny peloponeskiej, syn bliżej nieznanego Epikurosa, lub (według Diodora Sycylijskiego [Diod. XII 55]) Epiklerosa. Znany przede wszystkim z trzeciej księgi Wojny peloponeskiej Tucydydesa. Jesienią 428 p.n.e. Paches wyruszył na czele tysiąca holitów by wesprzeć dowodzone przez Kleppidesa oddziały walczące z rewoltą w Mitylenie. Oddziały te obwarowały się w dwóch fortach nieopodal miasta, podczas gdy flota blokowała port mityleński. Po przybyciu wojsk dowodzonych przez Pachesa między fortami wzniesiono wał łączący oba forty, broniący dostępu do Mityleny od strony lądowej. Latem 427 Spartanie wysłali na pomoc Mityleńczykom flotę pod dowództwem Alkidasa - nie nadpływała ona jednak tak długo, że Mityleńczycy i Spartanin Salajtos, który dowodził armią już wcześniej wysłaną przez Spartę, zwątpili w jej przybycie. Za radą Salajtosa rozdano ludowi, który dotychczas walczył lekko uzbrojony, broń hoplitów.