Istotną częścią przedstawień operetkowych jest ich strona choreograficzna, częste przeplatanie scenami baletowymi występów śpiewaków.

Operetka wywodzi się z angielskich oper balladowych w typie Opery żebraczej Johna Gaya i francuskiego wodewilu, grywanego w XVII wieku na jarmarkach. Rozwój wodewilu doprowadził z jednej strony do powstania farsy, z drugiej formy muzycznej będącej poprzedniczką operetki. Duży wpływ na wykształcenie się operetki jako samodzielnego gatunku muzycznego miał też rozwój opery buffa, szczególnie francuskiej, reprezentowanej przez P.A. Monsigny’ego, A. Grétry’ego, N. Dalayraca, A. Adama i D. Aubera.

Historia Operetka paryska Operetka narodziła się we Francji za panowania Napoleona III. W okresie bujnego rozwoju życia artystycznego i powstawania teatrzyków bulwarowych. W jednym z nich zwanym „Boulevard du Temple” zostało w 1848 roku wystawione widowisko muzyczne  Don Quichotte et Sancho Pança. Właścicielem teatrzyku, autorem widowiska i odtwórcą głównej roli był F. Hervé.Widowisko to uznawane jest za pierwszą nowoczesną operetkę.