Opowiadanie a nowela Pojęcia noweli i opowiadania bywają niekiedy używane jako synonimy, nawet w pracach literaturoznawczych, z powodu nieostrych granic gatunkowych (zwrócili na to uwagę m.in. Stanisław Żak i Teresa Cieślikowska). Powodem tego jest różnorodność odmian tych form, nieraz zachodzących na siebie i przez to trudnych do rozgraniczenia. Istnieją także utwory opisywanie jako "nowele przechodzące w opowiadanie" (np. Doktor Piotr Stefana Żeromskiego).
Opowiadanie ma wiele podobieństw do noweli; w tym podobną wielkość. Różnice między opowiadaniem a nowelą mniej dotyczą długości a bardziej, sposób konstrukcji. Opowiadanie różni się od noweli luźną, mniej zwartą konstrukcją i brakiem obowiązujących w niej rygorów strukturalnych. Opowiadania, w odróżnieniu od noweli, mogą mieć bardziej epizodyczną fabułę, częściej zawierają dygresję, opisy, refleksje; częściej jest w nich także położony nacisk na osobę narratora.
Według Stanisława Sierotwińskiego, opowiadanie od noweli odróżnia „większa rozlewność i dowolność kompozycji”. Za utwory dłuższe od opowiadania zaliczył, po kolei, opowieść i powieść.
Według niemieckiego literaturoznawcy, , „nowela jest bardziej artystycznym opowiadaniem”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gatunki literackie