Kurkowe towarzystwa, czyli bractwa strzeleckie powstawały już w średniowieczu w miastach, w których poszczególne cechy rzemieślnicze i korporacje kupieckie miały poprzydzielane konkretne baszty i odcinki obwarowań miejskich do obrony przed spodziewanym najeźdźcą. Bractwa strzeleckie powoływano w celu doskonalenia umiejętności strzeleckich ewentualnych obrońców. Bracia (tak zwano członków Towarzystw Kurkowych) początkowo doskonalili swe umiejętności w strzelaniu z łuków, a następnie z broni palnej. Towarzystwa działały w oparciu o własny statut i z czasem wypracowały atrakcyjne tradycje, co sprawiło, że przetrwały w wielu miastach do dziś.
Towarzystwo strzeleckie istniało również w Sieradzu. Ks. W. Pogorzelski (s.65,81) charakteryzując XIV – wieczne miasto pisze: Miasto ma trzy bramy: Krakowską, Warcką i Grodzką. Bramy o zachodzie słońca zamykane. Cechy rzemieślnicze obowiązane do obrony;