thumb|Odznaka Polskiej Służby Budowlanej w Generalnym Gubernatorstwie thumb|Grupa Polskiej Służby Budowlanej w Generalnym Gubernatorstwie (Kraków, 1941). Drugi z prawej to Karol Wojtyła (późniejszy papież Jan Paweł II), oparty nogą o taczkę Baudienst im Generalgouvernement (Służba Budowlana w Generalnym Gubernatorstwie) – jedna z form pracy przymusowej zorganizowana przez niemieckie władze okupacyjne dla Polaków i Ukraińców w Generalnym Gubernatorstwie.
Oficjalnie rozpoczęła działalność 20 maja 1940, faktycznie zaś pierwszy jej oddział przystąpił do pracy 22 maja 1940. Jej formalne utworzenie jako instytucji GG nastąpiło na podstawie zarządzenia Generalnego Gubernatora Hansa Franka z 1 grudnia 1940. Do maja 1941 obejmowała zasięgiem wyłącznie dystrykt krakowski, następnie także dystrykt radomski i lubelski, a od września 1941 nowo utworzony Dystrykt Galicja, natomiast nigdy nie została wprowadzona w dystrykcie warszawskim. Organizatorem i kierownikiem SB był przez cały okres jej funkcjonowania oberarbeitsführer Heinrich Hinkel (1892–1950).