Później używał go w swych pismach niemiecki teolog i filozof Johannes Clauberg, a spopularyzował je Christian Wolff w swym podziale filozofii na ontologię, kosmologię i psychologię (Philosophia prima sive Ontologia...).
Ontologiczny a ontyczny Od terminu ontologia tworzy się predykat ontologiczny. Może on oznaczać „odnoszący się do ontologii”. W niektórych koncepcjach filozoficznych jest on jednak używany jako predykat rozróżniający pojęcia, zagadnienia, perspektywy. W ten sposób odróżnia się zagadnienia odnoszące się do bytu np. od zagadnień epistemologicznych (poznawczych), logicznych (myślowych), czy fenomenalnych (tak np. u Ernesta Renana). Immanuel Kant rozróżnił ontologiczny dowód na istnienie Boga (dowód oparty na analizie istoty Boga) od dowodu kosmologicznego (odnoszącego się do świata).
Martin Heidegger wprowadził w Byciu i czasie rozróżnienie ontologicznego i ontycznego. Ontyczne jest u niego to, co odnosi się do właściwości danego bytu, natomiast ontologiczne do sposobu w jaki określony byt posiada dane właściwości. Rozróżnienie ontyczne/ontologiczne zostało przejęte następnie także przez filozofów spoza tradycji heideggerowskiej.