Jerzy Masior (ur. 7 lipca 1924 w Chodorowie, zm. 19 kwietnia 2003) – doktor medycyny, poeta, harcmistrz, żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Pierwsze lata spędził we Lwowie. Uczęszczał do II Państwowego Gimnazjum im. Karola Szajnochy we Lwowie. We wrześniu 1939, będąc w IV klasie gimnazjum, stanął na czele 40 Lwowskiej Drużyny Harcerzy, która służyła w pomocniczych jednostkach wojskowych na Dworcu Podzamcze. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa, uczęszczał na tajne komplety oraz został żołnierzem kontrwywiadu z zadaniem przechwytywania broni z niemieckich szpitali. Pod koniec wojny służył w Wojsku Polskim, w IV Dywizji Piechoty jako radiotelegrafista, początkowo w sztabie dywizji, a później w 4 Dywizjonie Artylerii Samochodowej. W wojsku służył do lutego 1947 roku jako zastępca d-cy plutonu ds. liniowych w oficerskiej szkole lotniczej w Boernerowie. Po przejściu do cywila Jerzy Masior rozpoczął edukację medyczną we Wrocławiu w Akademii Medycznej. Od III roku studiów związał się z Kliniką, jako wolontariusz a następnie pracownik ośrodka i szkoły klinicznej prof. dr. Edwarda Szczeklika. Po uzyskaniu odpowiednich stopni naukowych, w roku 1962, przeniósł się Gorlic, koło Nowego Sącza jako ordynator oddziału wewnętrznego szpitala. Tam obok pracy zawodowej rozwijał talent malarski.