Jan Karol Freyer herbu Jerzysław (ur. 12 kwietnia 1808 w Międzyrzecu Podlaskim – zm. 24 grudnia 1867 w Warszawie) – lekarz warszawski.
Życiorys Był synem Jana Bogumiła, znanego lekarza i farmaceuty, i jego pierwszej żony Karoliny z Hermannów (1785–1813), ewangelików. Pochodząca z Dolnego Śląska jego gałąź rodziny osiedliła się w Polsce w 2. poł. XVIII wieku w osobie Johanna Georga Gottlieba, król. aptekarza nadwornego w Siedlcach. W roku 1823, a więc w 15 roku życia, Jan Karol ukończył Liceum Warszawskie i zaczął studia filozofii na UW. W wieku lat 18 uzyskał magisterium filozofii. Od 16 roku życia studiował również medycynę na Wydziale Lekarskim UW, którą ukończył w wieku lat 21, otrzymując przy tym dwa złote medale (w latach 1825 i 1828) za wybitne osiągnięcia podczas studiów- rozprawy naukowe o przyczynkach do klasyfikacji botanicznej i o anatomii cewki moczowej. Zamierzał zostać psychiatrą i udał się po uzyskaniu stypendium rządowego na studia specjalistyczne do Wiednia, które przerwał po wybuchu powstania listopadowego;