Elementem kultu dewocyjnego jest też znakowanie czoła tilaką.
Filozofia bhakti Bhagawadgita Bhagawadgita przywiązuje bardzo dużo wagi do bhakti, jest podstawą całego wisznuickiego bhakti. Zgodnie z nią, oddanie Sagun Brahmanowi (Brahmanowi z atrybutami, przedstawionego w pewnej formie), tutaj Krysznie jest pewną i łatwą drogą do mokszy. Kryszna mówi w Bhagawadgicie, że ci którzy się mu oddadzą, będą dla niego najdroższymi ze wszystkich ludzi. On ich bezpiecznie doprowadzi do najwyższego stanu duchowego, wyzwoli z sansary. Idealne bhakti powinno polegać na oddaniu wszystkich swych myśli, czynów Bogu, ofiarowaniu mu wszystkiego co się spożywa itp.
Purany Bhagawatapurana i Wisznupurana wymieniają dziewięć form bhakti: Słuchanie opowieści o Bogu (srawana) Śpiewanie ku jego czci (kirtana) Pamiętanie o jego imieniu i obecności (smarana) Służenie jego stopom (padasewana) Czczenie (aćana) Pokłon przed Bogiem (wandana) Rozwijanie uczucia służenia mu (dasja) Rozwijanie uczucia przyjaźni z nim (sakja) Całkowite poddanie się mu (atmaniwedana)