– chramW piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → "shrine", a tera → "temple" shintō poświęcony bogini Amaterasu, znajdujący się w japońskim mieście Ise w prefekturze Mie.
Ise Jingū Ise-jingū (także: Ise-daijingū jako łączna nazwa zespołu "Wielkich Chramów Ise") jest kompleksem sanktuariów. Składa się na niego 125 chramów, podzielonych na dwie główne części: , czyli chramów zewnętrznych, usytuowanych w miejscowości Yamada i poświęconych bóstwu Toyouke-no-ōmikami oraz , czyli chramów wewnętrznych w miejscowości Uji i poświęconych bogini Amaterasu. Te dwa zespoły są oddalone od siebie o około 6 km. Łączy je ścieżka pielgrzymów przebiegająca przez Furuichi.
Najwyższy kapłan lub kapłanka chramów Ise musi pochodzić z rodziny cesarskiej.
thumb|240px|Jeden z kilku „pomocniczych, podległych” chramów (betsugū) w chramie Ise
Według oficjalnej chronologii chramy zostały wzniesione w 4 roku p.n.e., lecz większość historyków datuje je o kilkaset lat później, podając najczęściej rok 690 jako datę budowy pierwszego chramu w Ise, w jego obecnym kształcie.