Niezależne Państwo Czarnogórskie (czarn. Nezavisna Država Crna Gora) – państwo marionetkowe utworzone przez państwa Osi po inwazji na Jugosławię w kwietniu 1941 r.
Historia Obszar Czarnogóry i Sandżaku zajęły wojska włoskie. Już 17 kwietnia 1941 r. nacjonalista czarnogórski, Sekula Drljević utworzył w Cetyni, historycznej stolicy Królestwa Czarnogóry, kolaborujący z Włochami Tymczasowy Komitet Administracyjny Czarnogóry (Comitato per la Liberazione del Montenegro). W jego skład weszli ponadto: Luka Rasković, b. oficer armii czarnogórskiej, Abdullah Turković i Włoch dr Luigi Baldini. 19 kwietnia powstał tymczasowy Komitet Administracyjny (Administrativni Komitat) złożony z czarnogórskich działaczy niepodległościowych (Jovo Popović, b. minister, Dušan Vučinić, prawnik i jeden z przywódców Zelenaši, Bogdan Jvanović, dr Jovan Klišić, Savo Milutinović, Petar Lompar, dr Ivo Jovičević). Publikowano pismo "Glas Crnogorca" opowiadające się za restauracją Królestwa Czarnogóry za zgodą Włochów. 24 kwietnia książę Serafino Mazzolini został powołany na stanowisko cywilnego gubernatora Czarnogóry. Od 22 maja działała przy jego urzędzie Czarnogórska Rada Doradcza (Consulta Montenegrina), która zastąpiła Komitet Administracyjny. Jej członkami zostali: Mihailo Ivanović jako honorowy prezydent (b.