Theodor Liebknecht (ur. 19 kwietnia 1870 w Lipsku, zm. 6 stycznia 1948 w Altendorfie) – niemiecki prawnik i polityk socjalistyczny.
Życiorys Urodził się w Lipsku w 1870 jako syn Wilhelma Liebknechta. Jego młodszym bratem był Karl Liebknecht. Studiował prawo i pracował jako prawnik w Berlinie od 1899. W 1901 odmówił kandydowania w wyborach z listy SPD, z uwagi na wykonywany zawód. Podjął aktywniejszą działalność polityczną dopiero po zabójstwie brata w styczniu 1919.
Liebknecht był członkiem Niezależnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (USPD). Należał do grona osób opowiadających się za utrzymaniem statusu USPD jako niezależnej partii robotniczej i sprzeciwiających się połączeniu ugrupowania zarówno z Komunistyczną Partią Niemiec (KPD) jak i z Socjaldemokratyczną Partią Niemiec (SPD). W latach 1921–1924 sprawował mandat deputowanego do parlamentu krajowego (Landtagu) Prus, a w ramach USPD zajmował w latach 1922-1931 funkcję członka centralnego zarządu partii. Uczestniczył też w tworzeniu „Międzynarodówki 2½".
Pełnił funkcje obrońcy w wielu głośnych procesach, np. w procesie Georga Ledeboura z 1919 czy też broniąc rosyjskich eserowców jako jeden z paru zagranicznych przedstawicieli (wraz z m.in.